Ορθόδοξο Χριστιανικό Ιστολόγιο
ΔΡΟΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Για να κατανοηθεί αρχικά τι είναι ο Πνευματικός Αγώνας υπάρχουν οι παρακάτω εξής ενότητες στη σειρά. Για να διαβάσετε τις ενότητες ξεχωριστά κάντε κλικ σε αυτές στα Περιεχόμενα. Διαφορετικά, στη σελίδα αυτή, όλες οι παρακάτω ενότητες των Περιεχομένων βρίσκονται η μία κάτω από την άλλη.:
----------------------------------------------------------------------------------------
Ο
ανθρώπινος νους, αν και έχει τεράστιες δυνατότητες, δυστυχώς εμείς οι άνθρωποι δεν τον αξιοποιούμε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συλλάβει την αληθινή ουσία και το σκοπό της ζωής μας, ενώ είναι πολύ απλό τελικά για να γίνει αντιληπτό.
Αυτό μπορεί πραγματικά να γίνει, αξιοποιώντας αφενός την απλή λογική μας (όπως θα δείξουμε παρακάτω) και αφετέρου με δεδομένο την ενανθρώπιση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και Θεού μας που δεν είναι απλά μια θρησκευτική πεποίθηση, αλλά είναι ένα αληθινό ιστορικό γεγονός, μέσω του οποίου αποκάλυψε ο ίδιος ο Θεός στον άνθρωπο τον πραγματικό του προορισμό.
Το οτι ο νους μας αδυνατεί πολλές φορές να συλλάβει τα αυτονόητα, ας το δούμε παρακάτω, από το εξής απλό παράδειγμα:
Ξεκινώντας με την απλή λογική
Ενώ κάποιος μπορεί να ισχυριστεί οτι δεν υπάρχει Θεός, επειδή δεν τον βλέπει με τα μάτια του προσώπου του και δεν μπορεί να πειστεί σε κάτι που δεν βλέπει, από την άλλη ο ίδιος άνθρωπος δέχεται άλλα πράγματα που είναι αόρατα ως υπαρκτά, όπως για παράδειγμα, τη μετάδοση ήχου και εικόνας μέσα στο χώρο, μέσω των ασύρματων δικτύων κινητής τηλεφωνίας, τηλεόρασης κλπ, όπου ενώ δεν βλέπει την εικόνα και τον ήχο να διαπερνούν το χώρο, το πιστεύει οτι αυτό γίνεται αοράτως.
Πιστεύουμε στον αόρατο κόσμο από το αποτέλεσμα αυτού
Φυσικά το πιστεύει, διότι βλέπει το αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος που είναι ο ήχος και η εικόνα στο κινητό του που μεταβιβάστηκε από το άλλο κινητό τηλέφωνο, ή τον ήχο και την εικόνα στην τηλεόραση.
Πιστεύει στην ουσία δηλαδή οτι υπάρχει και αόρατος κόσμος, που δεν τον βλέπει με τα μάτια του, αλλά από το αποτέλεσμά του.
Όμως εδώ ακριβώς μπλοκάρει ο ανθρώπινος νους, που θέλει να λέγεται έξυπνος κατά τα άλλα, διότι όταν κληθεί να συνειδητοποιήσει την αόρατη (στα γήινα μάτια) ύπαρξη του Θεού, αντί να σκεφθεί οτι υπάρχουν πολλά στον κόσμο τούτο που είναι αόρατα αλλά υπαρκτά, τα οποία τα έχει αποδεχθεί και τα πιστεύει, στο θέμα του Θεού ξαφνικά και παράλογα θέλει ορατές αποδείξεις και λογικά επιχειρήματα.
Άρα υπαρκτά δεν είναι μόνο τα ορατά
Η λογική όμως δεν είναι πάντα το κατάλληλο εργαλείο κατανόησης του κόσμου
Από την άλλη πάλι η λογική μας δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα, διότι όπως θα δείξουμε παρακάτω, δεν είναι το κατάλληλο εργαλείο για να βλέπουμε και να καταλαβαίνουμε σωστά κάθε τι σε αυτόν τον κόσμο και αυτό φαίνεται από το εξής παράδειγμα:
Αν λέγαμε σε έναν άνθρωπο του περασμένου αιώνα οτι θα μπορούσαμε να πετούσαμε στον ουρανό (με αεροπλάνα), ή θα μπορούσαμε να μιλάμε από μια άκρη της γης έως την άλλη (με το τηλέφωνο), τί θα μας έλεγε αυτός ο άνθρωπος; θα μας έλεγε φυσικά οτι δεν είναι λογικά πράγματα αυτά και οτι είμαστε τρελοί.
Μα ο ίδιος ανθρώπινος εγκέφαλος όμως ήταν και τότε και τώρα και η λογική του ανθρώπινου μυαλού λειτουργούσε με τον ίδιο τρόπο και τότε και σήμερα. Άρα βλέπουμε δηλαδή τελικά οτι η λογική δεν είναι το κατάλληλο όργανο για να βλέπουμε πάντα σωστά τα πράγματα.
Είναι σα να θέλεις να μετρήσεις θερμοκρασία 500 βαθμών κελσίου με ένα θερμόμετρο που μετράει μέχρι 100 βαθμούς. Μπορεί να γίνει ποτέ αυτό; Είναι σα να φοράς άλλου τύπου γυαλιά στα μάτια σου από την πάθηση που έχεις, ή σαν να έχεις μυωπία και ενώ βλέπεις μια χαρά όσα είναι κοντά σου, προσπαθείς να δεις καλά αυτά που είναι μακριά σου. Είναι ποτέ δυνατόν, χωρίς να βάλεις ειδικά γυαλιά μυωπίας;
Δεν κατανοούμε μόνο με τα όργανα του σώματος και τη λογική
Κατά όμοιο τρόπο λοιπόν η ανθρώπινη λογική είναι σαν αυτά τα μάτια με τη μυωπία, όπου ενώ μεν κάποια πράγματα τα βλέπει και τα καταλαβαίνει άνετα, κάποια άλλα είναι αδύνατο να τα δει εάν δεν φορέσει ειδικά γυαλιά. Και τα γυαλιά αυτά προέρχονται μέσα από την ψυχή, μέσα από την καρδιά του ανθρώπου, μέσα από τον πνευματικό του αγώνα, όπως αναλυτικά αναφέρουμε στη σχετική ενότητα. Μόνο έτσι κινούμενος ο άνθρωπος θα μπορέσει να προσεγγίσει το Θεό Πατέρα μας.
Αυτός που έχει μυωπία επίσης, ενώ βλέπει με ευκολία τα κοντινά, θέλοντας να δει μακριά κλείνει ελαφριά τα μάτια και αυτό φαίνεται και από την ετυμολογία της λέξης (μύω+οψ, που σημαίνει κλείνω τα μάτια). Έτσι και το Θεό λοιπόν, όσο κλείνεις τα μάτια του προσώπου σου, κάνοντας πέρα τη λογική σου και ανοίγεις τα μάτια της ψυχής σου, τα μάτια της καρδιάς σου, τόσο πιο πολύ Τον βλέπεις και μάλιστα τότε διαπιστώνεις οτι όχι μόνο δεν είναι μακριά σου ο Θεός, αλλά είναι διαρκώς δίπλα σου παντού και πάντα, απλά εσύ δεν Τον έβλεπες.
Μας χρειάζεται Φως λοιπόν για να βλέπουμε καθαρά
Το παν στη ζωή μας λοιπόν είναι να έχουμε αυτό το αληθινό Φως, αυτή τη Χάρη που πρέπει να προσευχόμαστε να μας δίνει ο Θεός για να βλέπουμε σωστά τον κόσμο τούτο, όπως πραγματικά είναι και όχι όπως τον βλέπουνε μόνο τα μάτια μας και η λογική μας. Χρειαζόμαστε φως στο νου μας, στο μυαλό μας. Είναι αυτό το φωτοστέφανο που έχουν όλοι οι Άγιοι γύρω από το κεφάλι τους. Και το Φως είναι ο Χριστός, όπως μας είπε ο ίδιος:
Κι αυτά δεν είναι θεωρίες, είναι μια αλήθεια που ζει κάθε Χριστιανός που είναι πραγματικά κοντά στο Χριστό και την Εκκλησία Του. Για να δούμε λοιπόν το πραγματικό Φως πρέπει να έρθουμε κοντά στο Χριστό, διότι όσα και να γράφουμε, όσα λόγια και να πούμε, δεν μπορεί κανείς να καταλάβει τίποτε, αν δεν έρθει από μόνος του κοντά στο Θεό.
Όποιος είναι έξω είναι αδύνατο να γνωρίζει τα έσω
Αν δεν κάνει κανείς την κίνηση λοιπόν να έρθει κοντά στο Χριστό, τότε διαβάζοντας απλά όσα λέμε εδώ, είναι σαν βλέπει μόνο το εξώφυλλο ενός οποιοδήποτε βιβλίου, ή να διαβάζει το οπισθόφυλλο και να θέλει να καταλάβει σε βάθος το νόημα του βιβλίου. Είναι σα να κοιτάζουμε γύρω γύρω το βιβλίο, αλλά να μην το ανοίγουμε για να διαβάσουμε, ή αν το ανοίξουμε κάποια στιγμή, να ρίξουμε μια ματιά σε μια σελίδα και μετά να το ξανακλείσουμε.
Μα είναι ποτέ δυνατόν να εμβαθύνει κανείς στο νόημα κάποιου βιβλίου και να το καταλάβει, κοιτάζοντας το εξώφυλλο και διαβάζοντας μόνο το οπισθόφυλλο του; φυσικά όχι, διότι αν δεν ανοίξεις το οποιοδήποτε βιβλίο και αν δεν αρχίσεις να διαβάζεις εντατικά δεν μπορείς να καταλάβεις.
Είναι δυνατόν λοιπόν αντίστοιχα, να εμβαθύνει κανείς στη γνώση του Θεού, όσο έχει το Θεό σε απόσταση; Αυτό το "άνοιγμα του βιβλίου" είναι η απόφαση να βάλουμε το Χριστό στη ζωή μας και το "διάβασμα του βιβλίου" είναι ο πνευματικός αγώνας που θα κάνουμε καθημερινά ενάντια στα πάθη μας, κοντά στην Εκκλησία και τα Ιερά Μυστήρια, για την αγάπη προς το Θεό Πατέρα μας και για τη σωτηρία της ψυχής μας.
Εισαγωγή στον Πνευματικό Αγώνα
Περιεχόμενα
- Εισαγωγικό σημείωμα στο σκοπό της παρούσας ζωής (σημείωμα διαχειριστή ιστολογίου)
- Ο σκοπός της παρούσας ζωής
- Πώς ξεκινάμε τον Πνευματικό Αγώνα
- Ο "Πνευματικός Πατέρας" και ο καθοριστικός του ρόλος στον πνευματικό μας αγώνα
- Ο αόρατος πόλεμος με το διάβολο
----------------------------------------------------------------------------------------
Εισαγωγικό σημείωμα στο σκοπό της παρούσας ζωής
(σημείωμα διαχειριστή ιστολογίου)
(σημείωμα διαχειριστή ιστολογίου)
Αυτό μπορεί πραγματικά να γίνει, αξιοποιώντας αφενός την απλή λογική μας (όπως θα δείξουμε παρακάτω) και αφετέρου με δεδομένο την ενανθρώπιση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και Θεού μας που δεν είναι απλά μια θρησκευτική πεποίθηση, αλλά είναι ένα αληθινό ιστορικό γεγονός, μέσω του οποίου αποκάλυψε ο ίδιος ο Θεός στον άνθρωπο τον πραγματικό του προορισμό.
Το οτι ο νους μας αδυνατεί πολλές φορές να συλλάβει τα αυτονόητα, ας το δούμε παρακάτω, από το εξής απλό παράδειγμα:
Ξεκινώντας με την απλή λογική
Ενώ κάποιος μπορεί να ισχυριστεί οτι δεν υπάρχει Θεός, επειδή δεν τον βλέπει με τα μάτια του προσώπου του και δεν μπορεί να πειστεί σε κάτι που δεν βλέπει, από την άλλη ο ίδιος άνθρωπος δέχεται άλλα πράγματα που είναι αόρατα ως υπαρκτά, όπως για παράδειγμα, τη μετάδοση ήχου και εικόνας μέσα στο χώρο, μέσω των ασύρματων δικτύων κινητής τηλεφωνίας, τηλεόρασης κλπ, όπου ενώ δεν βλέπει την εικόνα και τον ήχο να διαπερνούν το χώρο, το πιστεύει οτι αυτό γίνεται αοράτως.
Πιστεύουμε στον αόρατο κόσμο από το αποτέλεσμα αυτού
Φυσικά το πιστεύει, διότι βλέπει το αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος που είναι ο ήχος και η εικόνα στο κινητό του που μεταβιβάστηκε από το άλλο κινητό τηλέφωνο, ή τον ήχο και την εικόνα στην τηλεόραση.
Πιστεύει στην ουσία δηλαδή οτι υπάρχει και αόρατος κόσμος, που δεν τον βλέπει με τα μάτια του, αλλά από το αποτέλεσμά του.
Όμως εδώ ακριβώς μπλοκάρει ο ανθρώπινος νους, που θέλει να λέγεται έξυπνος κατά τα άλλα, διότι όταν κληθεί να συνειδητοποιήσει την αόρατη (στα γήινα μάτια) ύπαρξη του Θεού, αντί να σκεφθεί οτι υπάρχουν πολλά στον κόσμο τούτο που είναι αόρατα αλλά υπαρκτά, τα οποία τα έχει αποδεχθεί και τα πιστεύει, στο θέμα του Θεού ξαφνικά και παράλογα θέλει ορατές αποδείξεις και λογικά επιχειρήματα.
Άρα υπαρκτά δεν είναι μόνο τα ορατά
Στην πίστη μας δεχόμαστε την ύπαρξη και του αόρατου κόσμου, όπως λέμε στο Σύμβολο της Πίστεως:
Πώς θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να ισχυρίζεται
οτι ο Θεός δεν υπάρχει, με το επιχείρημα οτι δεν τον βλέπει, από τη στιγμή που, όπως δείξαμε και πριν,
ότι υπάρχει δεν είναι απαραίτητα και ορατό και αυτό είναι κάτι αποδεκτό τελικά από τη λογική (με βάση το προηγούμενο παράδειγμα των ασύρματων δικτύων). Εδώ
είναι λοιπόν η αντίφαση του
ανθρώπινου νου που συμβαίνει καμιά φορά, την οποία αντίφαση, καθόλου
έξυπνα και εντελώς παράλογα δυστυχώς δεν την αντιλαμβανόμαστε.
Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα,
ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.
Συμπέρασμα: αν σκεφθούμε με την απλή λογική μας λοιπόν, βλέπουμε οτι υπάρχει και αόρατος κόσμος, άρα γιατί ζητάμε να δούμε το Θεό με τα μάτια μας για να πιστέψουμε;
|
Η λογική όμως δεν είναι πάντα το κατάλληλο εργαλείο κατανόησης του κόσμου
Από την άλλη πάλι η λογική μας δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα, διότι όπως θα δείξουμε παρακάτω, δεν είναι το κατάλληλο εργαλείο για να βλέπουμε και να καταλαβαίνουμε σωστά κάθε τι σε αυτόν τον κόσμο και αυτό φαίνεται από το εξής παράδειγμα:
Αν λέγαμε σε έναν άνθρωπο του περασμένου αιώνα οτι θα μπορούσαμε να πετούσαμε στον ουρανό (με αεροπλάνα), ή θα μπορούσαμε να μιλάμε από μια άκρη της γης έως την άλλη (με το τηλέφωνο), τί θα μας έλεγε αυτός ο άνθρωπος; θα μας έλεγε φυσικά οτι δεν είναι λογικά πράγματα αυτά και οτι είμαστε τρελοί.
Μα ο ίδιος ανθρώπινος εγκέφαλος όμως ήταν και τότε και τώρα και η λογική του ανθρώπινου μυαλού λειτουργούσε με τον ίδιο τρόπο και τότε και σήμερα. Άρα βλέπουμε δηλαδή τελικά οτι η λογική δεν είναι το κατάλληλο όργανο για να βλέπουμε πάντα σωστά τα πράγματα.
Είναι σα να θέλεις να μετρήσεις θερμοκρασία 500 βαθμών κελσίου με ένα θερμόμετρο που μετράει μέχρι 100 βαθμούς. Μπορεί να γίνει ποτέ αυτό; Είναι σα να φοράς άλλου τύπου γυαλιά στα μάτια σου από την πάθηση που έχεις, ή σαν να έχεις μυωπία και ενώ βλέπεις μια χαρά όσα είναι κοντά σου, προσπαθείς να δεις καλά αυτά που είναι μακριά σου. Είναι ποτέ δυνατόν, χωρίς να βάλεις ειδικά γυαλιά μυωπίας;
Δεν κατανοούμε μόνο με τα όργανα του σώματος και τη λογική
Κατά όμοιο τρόπο λοιπόν η ανθρώπινη λογική είναι σαν αυτά τα μάτια με τη μυωπία, όπου ενώ μεν κάποια πράγματα τα βλέπει και τα καταλαβαίνει άνετα, κάποια άλλα είναι αδύνατο να τα δει εάν δεν φορέσει ειδικά γυαλιά. Και τα γυαλιά αυτά προέρχονται μέσα από την ψυχή, μέσα από την καρδιά του ανθρώπου, μέσα από τον πνευματικό του αγώνα, όπως αναλυτικά αναφέρουμε στη σχετική ενότητα. Μόνο έτσι κινούμενος ο άνθρωπος θα μπορέσει να προσεγγίσει το Θεό Πατέρα μας.
Αυτός που έχει μυωπία επίσης, ενώ βλέπει με ευκολία τα κοντινά, θέλοντας να δει μακριά κλείνει ελαφριά τα μάτια και αυτό φαίνεται και από την ετυμολογία της λέξης (μύω+οψ, που σημαίνει κλείνω τα μάτια). Έτσι και το Θεό λοιπόν, όσο κλείνεις τα μάτια του προσώπου σου, κάνοντας πέρα τη λογική σου και ανοίγεις τα μάτια της ψυχής σου, τα μάτια της καρδιάς σου, τόσο πιο πολύ Τον βλέπεις και μάλιστα τότε διαπιστώνεις οτι όχι μόνο δεν είναι μακριά σου ο Θεός, αλλά είναι διαρκώς δίπλα σου παντού και πάντα, απλά εσύ δεν Τον έβλεπες.
Μας χρειάζεται Φως λοιπόν για να βλέπουμε καθαρά
Το παν στη ζωή μας λοιπόν είναι να έχουμε αυτό το αληθινό Φως, αυτή τη Χάρη που πρέπει να προσευχόμαστε να μας δίνει ο Θεός για να βλέπουμε σωστά τον κόσμο τούτο, όπως πραγματικά είναι και όχι όπως τον βλέπουνε μόνο τα μάτια μας και η λογική μας. Χρειαζόμαστε φως στο νου μας, στο μυαλό μας. Είναι αυτό το φωτοστέφανο που έχουν όλοι οι Άγιοι γύρω από το κεφάλι τους. Και το Φως είναι ο Χριστός, όπως μας είπε ο ίδιος:
"ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ
περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς" (Κατά Ιωάννη, κεφ.8, στ.12)
δηλαδή: "εγώ είμαι το φως όλου του κόσμου, εκείνος που με ακολουθεί πιστά δεν θα πλανιέται στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως που οδηγεί στη ζωή." 

Ας μην έχουμε λοιπόν
πάντα τη λογική μας ως το μοναδικό μέσο για να εξηγούμε τον κόσμο τούτο
που ζούμε, αλλά ας ακολουθήσουμε το Χριστό, για να αποκτήσουμε το αληθινό Φως και να δούμε τον κόσμο και το σκοπό της ζωής μας με άλλα μάτια.
|
Κι αυτά δεν είναι θεωρίες, είναι μια αλήθεια που ζει κάθε Χριστιανός που είναι πραγματικά κοντά στο Χριστό και την Εκκλησία Του. Για να δούμε λοιπόν το πραγματικό Φως πρέπει να έρθουμε κοντά στο Χριστό, διότι όσα και να γράφουμε, όσα λόγια και να πούμε, δεν μπορεί κανείς να καταλάβει τίποτε, αν δεν έρθει από μόνος του κοντά στο Θεό.
Όποιος είναι έξω είναι αδύνατο να γνωρίζει τα έσω
Αν δεν κάνει κανείς την κίνηση λοιπόν να έρθει κοντά στο Χριστό, τότε διαβάζοντας απλά όσα λέμε εδώ, είναι σαν βλέπει μόνο το εξώφυλλο ενός οποιοδήποτε βιβλίου, ή να διαβάζει το οπισθόφυλλο και να θέλει να καταλάβει σε βάθος το νόημα του βιβλίου. Είναι σα να κοιτάζουμε γύρω γύρω το βιβλίο, αλλά να μην το ανοίγουμε για να διαβάσουμε, ή αν το ανοίξουμε κάποια στιγμή, να ρίξουμε μια ματιά σε μια σελίδα και μετά να το ξανακλείσουμε.
Μα είναι ποτέ δυνατόν να εμβαθύνει κανείς στο νόημα κάποιου βιβλίου και να το καταλάβει, κοιτάζοντας το εξώφυλλο και διαβάζοντας μόνο το οπισθόφυλλο του; φυσικά όχι, διότι αν δεν ανοίξεις το οποιοδήποτε βιβλίο και αν δεν αρχίσεις να διαβάζεις εντατικά δεν μπορείς να καταλάβεις.
Είναι δυνατόν λοιπόν αντίστοιχα, να εμβαθύνει κανείς στη γνώση του Θεού, όσο έχει το Θεό σε απόσταση; Αυτό το "άνοιγμα του βιβλίου" είναι η απόφαση να βάλουμε το Χριστό στη ζωή μας και το "διάβασμα του βιβλίου" είναι ο πνευματικός αγώνας που θα κάνουμε καθημερινά ενάντια στα πάθη μας, κοντά στην Εκκλησία και τα Ιερά Μυστήρια, για την αγάπη προς το Θεό Πατέρα μας και για τη σωτηρία της ψυχής μας.




























Ανωτέρω Φωτογραφίες: ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI-MOTIONTEAM/ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ




















